kurkuma

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Czech

Noun

kurkuma f

  1. turmeric (spice)

Synonyms


Dutch

Pronunciation

  • (file)
  • Hyphenation: kur‧ku‧ma

Noun

kurkuma m (uncountable)

  1. turmeric (spice).

Synonyms


Finnish

Pronunciation

  • Hyphenation: kur‧ku‧ma
  • IPA(key): /ˈkurkumɑ/

Noun

kurkuma

  1. turmeric (spice).

Declension

Inflection of kurkuma (Kotus type 10/koira, no gradation)
nominative kurkuma kurkumat
genitive kurkuman kurkumien
partitive kurkumaa kurkumia
illative kurkumaan kurkumiin
singular plural
nominative kurkuma kurkumat
accusative nom.? kurkuma kurkumat
gen. kurkuman
genitive kurkuman kurkumien
kurkumainrare
partitive kurkumaa kurkumia
inessive kurkumassa kurkumissa
elative kurkumasta kurkumista
illative kurkumaan kurkumiin
adessive kurkumalla kurkumilla
ablative kurkumalta kurkumilta
allative kurkumalleˣ kurkumilleˣ
essive kurkumana kurkumina
translative kurkumaksi kurkumiksi
instructive kurkumin
abessive kurkumatta kurkumitta
comitative kurkumineen

Related terms


Hungarian

Etymology

From German Kurkuma, from Spanish cúrcuma, from Arabic كُرْكُم (kurkum, turmeric).

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈkurkumɒ/
  • Hyphenation: kur‧ku‧ma

Noun

kurkuma (plural kurkumák)

  1. turmeric (Curcuma longa)

Declension